BEILEN
- De zoektocht naar de exacte gegevens van de oprichting is vooralsnog niet
geslaagd en ook de notulen van de eerste vergadering zijn
even zoek. Dus helemaal
met zekerheid kan voorzitter Lute van de Buit niet aangeven wanneer de Beiler
imkersvereniging Eendracht nu precies is ontstaan. Het moet in het jaar 1912
zijn geweest, daar zijn de bestuursleden het wel over eens. En dus wordt dit
jaar het 85-jarig jubileum gevierd.
Gelijktijdig
met het honderdjarig bestaan van de landelijke imkersvereniging, hoewel dat
niet de reden voor het feestje van imkersvereniging Eendracht is. Het 85-jarig
jubileum wordt vooral aangegrepen om
de bijenteelt
in het algemeen en de imkersvereniging in het bijzonder wat meer bekendheid
te geven. “Meestal wordt de bijenteelt gewoon in de natuurles behandeld,
sommige scholen gaan er wat uitgebreider op in, maar wij willen graag dat de scholen eens een middag bij ons een kijkje komen
nemen in de bijenstal. We hopen dan natuurlijk dat er kinderen bij zitten die
wat in de bijenteelt zien”, vertelt Van der Bult.
“Want
maar een enkeling weet iets van bijen af. Ze schelden ze uit voor lelijke
rotwesp en denken dat ze altijd steken, puur onwetendheid. Ik laat de
kinderen altijd zien dat bijen niet steken als je ze niet lastig valt, soms
moet ik een hele tijd met m'n hand boven een kast zwaaien voordat er eentje
steekt”.
Want eerlijk
gezegd kan de imkersvereniging wel wat meer leden
● Het bestuur van imkersvereniging Eendracht
wil in de toekomst meer belangstellenden ontvangen in de bijenstal. (Foto:
Gert Datema)
gebruiken
en dan vooral jonge leden. Want de vereniging dreigt een beetje te vergrijzen.
De officiële ledenlijst kent op dit moment 87 leden en dat is wel eens
anders, geweest. Een fragment uit de Beiler Courant Toen meldt een opkomst van
103 leden bij een ledenvergadering in september 1912: ‘de achterzaal van den
heer Bosman aan de Paltz was zoo bezet, dat niet ieder eene zitplaats kon
bekomen’.
“Vroeger was,
er altijd opvolging, het ging van vader op zoon. Nu zien mensen het als hobby,
schoolmeesters die ineens interesse krijgen in de bijenteelt. De bijenteelt is
toegankelijker geworden, ook de middelen veranderen door de tijd heen. Vroeger
werkten we met gevlochten korven, die we soms zelf van braamstruiken vlochten,
nu zijn het bouwpakketten, daar kun je ook veel meer mee doen”, legt Van de
Bult uit.
BEILEN - Imkersvereniging Eendracht
viert het jubileum morgen met gepast feestgedruis. Van 17.00 tot
18.00 uur is er een officieel gedeelte voor de leden in de
Bijenstal aan de Hijkerweg in Beilen, vanaf 18.30 uur wordt daar
een markt gehouden met imkersbenodigdheden. Om 19.00 uur geeft
J. de Vries, van veldstudiecentrum Orvelte en de
vlinderwerkgroep in Drenthe, een dialezing over erfbeplanting in
de brede zin van het woord. De markt en de dialezing zijn toegankelijk
voor iedereen die belangstelling heeft.
Het
enthousiasme uit 1912 leeft helaas niet meer zo bij de huidige leden. Eigenlijk
is de imkersvereniging dan ook een beetje apart. Het is wel een vereniging,
maar de leden doen niet eens zoveel met elkaar. “De leden komen uit alle lagen
van de bevolking; het werkt wel maar een echte samenwerking bestaat niet”,
betreurt Van de Bult. “Het is moeilijk om
de leden geïnteresseerd
te krijgen, ze denken
al gauw het bestuur, doet het
wel.”
Dat enthousiasme leeft wel bij Van de Bult, de bijenteelt is
hem met de
paplepel ingegeven. Waarschijnlijk was zijn grootvader al vanaf de oprichting
lid. (noot Wim Joosten: in januari 1918 meldt zich een L
v/d Bult aan als lid bij de VBBN)
Ook
zijn vader was lid en hoewel Van de Bult vond dat de imkersvereniging meer
iets was voor oudere
mensen, kwam ook hij terecht bij Eendracht. Omdat hij bij vergaderingen overal
een mening over had en die ook spuide, werd hij al snel benaderd voor een
bestuursfunctie, vanaf 1987 werd dat het voorzitterschap.
Van
de Bult ziet redenen genoeg om imker te zijn. “Je bent meer bij de natuur
betrokken, je let meer op wat er bloeit en je raakt zo betrokken bij een stukje
natuur waar in principe nog maar heel weinig van bekend is. Er is al veel
onderzoek gedaan, maar eigenlijk is het nog maar in het beginstadium wat
bijenteelt inhoudt. Je staat steeds weer voor raadsels. Waarom vliegt een bij
wel naar de ene
bloem en niet naar de ander en
waarom willen sommige bijenvolken niet bijelkaar.”
De
bijenteelt van vroeger verschilt nogal van die van tegenwoordig. “Het was
vroeger een bron van inkomsten. Lidmaatschap van de imkersvereniging was een
manier om informatie op te steken over bijen. In de oorlog waren mensen
ook lid om bepaalde
faciliteiten. Tabak bijvoorbeeld, het middel om bijen rustig te houden, of
gedenaturaliseerde suiker. Honing was immers ook een vervangingsmiddel voor
suiker.”
“De korven werden meestal ook in de hei gezet. Ik herinner me nog dat we 's morgens vroeg met een bakfiets
met vijf of zes kasten erop naar het Brunstingerveld fietsten. Vroeger was
Drenthe één groot heidegebied. Plattenveld bijvoorbeeld, de huidige woonwijk
Plattenkamp, was vroeger ook heide. Nu weet haast niemand dat meer.”
De
bijen staan nu veelal
thuis en vreemd
genoeg is er voor de bijen in het dorp zelf meer te vinden dan vroeger. “Ze
kunnen in de wijken van Beilen genoeg vinden nu de tuinen beter zijn aangelegd”,
volgens Van de Bult.
Imkers die thuis geen ruimte hebben om bijen te houden, kunnen ze onderbrengen in de bijenstal van de imkersvereniging aan de Hijkerweg. Die bijenstal wordt ook gebruikt voor voorlichting en er wordt lesgegeven door imkers met lesbevoegdheid.